Zatrzymanie – Adwokat

Dla dalszych losów postępowania karnego, niejednokrotnie kluczowe znaczenie mają czynności przeprowadzane w pierwszych godzinach od momentu zatrzymania osoby podejrzanej.

Kancelaria świadczy pomoc prawną, polegającą na:

  • bezpośrednim kontakcie z osobą zatrzymaną,
  • zapewnieniu uczestnictwa adwokata lub aplikanta adwokackiego w pierwszym przesłuchaniu zatrzymanego w charakterze podejrzanego,
  • obronie w przypadku skierowania do sądu prokuratorskiego wniosku o  zastosowanie tymczasowego aresztowania,
  • ponadto podejmujemy działania mające na celu jak najszybsze, a w przypadku ustania przyczyn zatrzymania, natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego z warunków izolacji.
  •  

W tym celu zespół kancelarii prowadzi całodobowe dyżury pod numerem telefonu:

Zatrzymanie – procedury i prawa zatrzymanego

Zatrzymanie jest środkiem przymusu stosowanym w postępowaniu karnym. W zależności od okoliczności mamy zatrzymania wynikające z np. listu gończego lub też zatrzymania wynikające z zarządzenia o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu do Prokuratury lub Sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

Większość zatrzymań dotyczy sytuacji prowadzenia postępowania karnego, w którym to zatrzymany ma usłyszeć zarzuty popełnienia przestępstwa. W tym przypadku w zdecydowanej większość sytuacji, do zatrzymania dochodzi w godzinach porannych i dokonują go funkcjonariusze Policji lub też właściwej służby, która z ramienia Prokuratury wykonuje czynności postępowania przygotowawczego. W trakcie czynności organy ścigania mogą stosować środki przymusu bezpośredniego.

Należy pamiętać, że zatrzymany ma również swoje prawa:

  1. Zatrzymanemu należy niezwłocznie podać przyczynę zatrzymania oraz wysłuchać go. Funkcjonariusze dokonujący zatrzymania są zobowiązania do niezwłocznego poinformowania zatrzymanego o przyczynach zatrzymania i o przysługujących mu prawach. Ważne! Zatrzymany nie musi nic oświadczać w zakresie czynu i grożącej mu odpowiedzialności karnej;
  2. Zatrzymany nie ma obowiązku dowodzenia swojej niewinności ani obowiązku dostarczania dowodów na swoją niekorzyść. Zatrzymanie nie jest czynnością, w trakcie której zatrzymany musi cokolwiek wyjaśniać. Rekomenduje się brak składania jakichkolwiek oświadczeń, do czasu przybycia adwokata;
  3. Zatrzymanemu należy niezwłocznie umożliwić kontakt z adwokatem i bezpośrednią z nim rozmowę. Zatrzymanie jest sytuacją krytyczną dla postępowania karnego, w większości wypadków w tym momencie zatrzymany dowiaduje się o prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu karnym – taka osoba ma prawo realizować obronę, w tym korzystać z pomocy adwokata, również w momencie zatrzymania. Uprawnienie to polega na udzieleniu dostępnej formy kontaktu, w większości przypadków jest to możliwość wykonania połączenia telefonicznego (warto w tym przypadku mieć zapisany numer do adwokata, np. ten wskazany powyżej) Ważne! Każda osoba może ustanowić obrońcę dla osoby pozbawionej wolności. Jeśli Twój bliski lub osoba Ci znana została zatrzymana, możesz stawić się w kancelarii celem udzielenia upoważnienia do obrony zatrzymanego;
  4. Zatrzymanemu, który nie zna w wystarczającym stopniu języka polskiego należy zapewnić bezpłatną pomoc tłumacza. Co istotne, zatrzymanemu należy zapewnić pomoc tłumacz w trakcie czynności z jego udziałem oraz w celu porozumiewania się z obrońcą;
  5. Zatrzymanemu należy wręczyć odpis protokołu zatrzymania. Zatrzymanie jest czynnością, z której sporządza się stosowny protokół. Protokół ten należy niezwłocznie wręczyć zatrzymanemu. W większości przypadków funkcjonariusze właściwej służby zezwalają rodzinie na zapisanie jednostki Policji lub Prokuratury oraz sygnatury sprawy, a niekiedy również i personaliów Prokuratora prowadzącego postępowanie – te informacje w sposób zasadniczy ułatwiają dalsze realizowanie prawa do obrony przez ustanowionego adwokata;
  6. Zatrzymanemu należy umożliwić zawiadomienie o zatrzymaniu osoby najbliższej lub innej wskazanej osoby, jak również pracodawcy, szkoły, uczelni, dowódcy, osoby zarządzającej przedsiębiorstwem zatrzymanego lub przedsiębiorstwem, za której jest on odpowiedzialny;
  7. Zatrzymanemu, niebędącemu obywatelem polski, należy umożliwić na jego żądanie kontakt
    z urzędem konsularnym lub przedstawicielstwem dyplomatycznym państwa, którego jest obywatelem. Jeżeli zatrzymany nie posiada obywatelstwa, należy umożliwić mu kontakt
    z przedstawicielem państwa, w którym zamieszkuje;
  8. Zatrzymanemu przysługuje zażalenie na zatrzymanie. Zatrzymany lub jego obrońca może
    w terminie 7 dni od dnia zatrzymania wnieść zażalenie do sądu rejonowego miejsca zatrzymania za pośrednictwem organu dokonującego zatrzymania;
  9. Zatrzymanego należy natychmiastowo zwolnić, jeżeli przyczyny zatrzymania przestały istnieć albo po upływie 48 godzin od zatrzymania. Zatrzymanie może zostać przedłużone o 24 godziny, jeśli
    w czasie 48 godzin od zatrzymania zostanie skierowany do sądu wniosek o zastosowanie tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego;
  10. Zatrzymanemu należy niezwłocznie udzielić pomocy medycznej. Jeśli zatrzymany choruje na inne, nietypowe schorzenia lub dolegliwości, powinien przed osadzeniem w jednostce penitencjarnej zostać przebadany przez lekarzy.

Często zdarza się, że w trakcie zatrzymania Prokurator występuje do sądu rejonowego właściwego dla miejsca prowadzenia postępowania przygotowawczego z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego. Wniosek ten może zostać uwzględniony przez sąd przy spełnieniu przesłanek z kodeksu postępowania karnego.

Zastosowanie tymczasowego aresztowania – przesłanki

Tymczasowe aresztowanie jest środkiem zapobiegawczym o charakterze izolacyjnym, który można stosować wyłącznie w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, a wyjątkowo także w celu zapobiegnięcia popełnieniu przez oskarżonego nowego, ciężkiego przestępstwa.

Prokurator we wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania musi wskazać spełnienie następujących przesłanek:

  1. ogólnej, zgodnie z którą zebrane w sprawie dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany popełnił przestępstwo;
  2. jednej z przesłanek szczególnych, tj. 1) istnieje uzasadniona obawa ucieczki lub ukrycia się oskarżonego, zwłaszcza wtedy, gdy nie można ustalić jego tożsamości albo nie ma on w kraju stałego miejsca pobytu, 2) uzasadniona obawa, że oskarżony będzie nakłaniał do składania fałszywych zeznań lub wyjaśnień albo w inny bezprawny sposób utrudniał postępowanie karne.
  3. co istotne, jeżeli podejrzanemu zarzuca się popełnienie zbrodni lub występku zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat, albo gdy sąd pierwszej instancji skazał go na karę pozbawienia wolności nie niższą niż 3 lata, potrzeba zastosowania tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania może być uzasadniona grożącą oskarżonemu surową karą.

Tymczasowego aresztowania nie stosuje się, w przypadku wystąpienia tzw. negatywnych przesłanek stosowania tymczasowego aresztowania, tj.:

  1. spowodowałoby dla życia lub zdrowia podejrzanego poważne niebezpieczeństwo,
  2. pociągałoby wyjątkowo ciężkie skutki dla podejrzanego lub jego najbliższej rodziny.

Tymczasowo aresztowanemu oraz jego obrońcy przysługuje zażalenie, które wnosi się do Sądu Okręgowego za pośrednictwem Sądu Rejonowego stosującego tymczasowe aresztowanie, w terminie 7 dni od daty ogłoszenia postanowienia o tymczasowy aresztowaniu. Sąd Okręgowy powinien rozpoznać zażalenie niezwłocznie.

Przymusowe doprowadzenie osoby podejrzanej

Prokurator może zarządzić zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie osoby podejrzanego albo osoby podejrzanej jeśli:

  1. nie stawią się na wezwanie w celu przeprowadzenia z ich udziałem czynności, o których mowa w art. 313 par 1 k.p.k. (ogłoszenie postanowienia o przedstawieniu zarzutów) lub art. 314 k.p.k. (zmiana postanowienia o przedstawieniu zarzutów albo badań lub czynności, o których mowa w art. 74 par 2 i 3 k.p.k. – więcej na https://zemla-szymanski.pl/prawa-zatrzymanego/
  2. mogą w inny sposób utrudniać postępowanie karne.

Zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie zarządza się również w sytuacji, w którego zachodzi potrzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego – w większości przypadków mowa tutaj o tymczasowym aresztowaniu.

Zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie realizowane są przez Policję lub inne organy, realizujące czynności postępowania przygotowawczego. Uprawnienia te przysługują również Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Krajowej Administracji Skarbowej, Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz Żandarmerii Wojskowej, w zakresie ich właściwości, innym organom przewidzianym w przepisach szczególnych.

Niezwłocznie po doprowadzeniu zatrzymanego, przeprowadza się czynności będące podstawą zatrzymania, po ich przeprowadzeniu należy zatrzymanego niezwłocznie zwolnić, chyba że prokurator skieruje do sądu wniosek o zastosowanie tymczasowego aresztowania.

Skontaktuj się z adwokatem!

W przypadku zatrzymania należy niezwłocznie skorzystać z pomocy adwokata. Zespół kancelarii Zemła Szymański Adwokaci sp. j. to adwokaci i aplikanci adwokaccy prowadzący wyłącznie sprawy karne. W swym zawodowym portfolio mamy udział w setkach zatrzymań i posiedzeniach aresztowych

Pomoc prawną w przypadku zatrzymań świadczymy całodobowo, pod wskazanym powyżej numerem telefonu.

facebook twitter search email phone arrow-down-long linkedin